Posterunek 4x4 na Jebel Akhdar: kogo przepuszcza
Posterunek stoi na drodze D518 u podnóża podjazdu, 7,3 km jazdy od centrum Birkat al Mawz. W Mapach Google figuruje jako „Jabel Akdhar Police Check Point”.
Według stanu na 2026 rok dalej mogą jechać tylko pojazdy z napędem na cztery koła; dotyczy to także gości hoteli. Nie licz na SUV-a z napędem na wszystkie koła (AWD): źródła są niezgodne, a nie znaleźliśmy oficjalnego przepisu, który określałby, jakie auta uznaje się za pojazdy z napędem na cztery koła. Jeden z przewodników podaje, że przejadą auta AWD z trybem 4x4, ale jego autor napisał we wrześniu 2026, że wjechać mogą tylko auta 4x4.
13 października 2026 dziennik Oman Observer, powołując się na dyrektora zarządzającego Visit Oman, napisał, że pojazdy elektryczne mogą teraz legalnie wjeżdżać na górę bez napędu na cztery koła. Artykuł nie wskazywał żadnego organu ani żadnych warunków. To samo podaje FAQ biegu trailowego Oman by UTMB z bazą w Birkat al Mawz (sprawdziliśmy je w listopadzie 2026), ale tylko za zgodą posterunku i jeśli auto spełnia wymogi bezpieczeństwa. W listopadzie 2026 nie znaleźliśmy żadnego komunikatu Królewskiej Policji Omanu w tej sprawie. Wszystkie nasze auta mają napęd 4x4.
Kontrole w 2026 roku wyglądają różnie. Policja sprawdza prawo jazdy i może poprosić o paszport lub kartę pobytu oraz o dowód rejestracyjny auta (mulkiya). Według hotelowego przewodnika z 2026 roku z dowodu rejestracyjnego musi wynikać, że auto ma napęd 4x4. Przewodnik z 2024 roku wspomina też o dokumentach ubezpieczenia, a FAQ biegu wymienia umowę najmu. Jeśli jedziesz jednym z naszych aut, zapytaj nas przy odbiorze, które dokumenty pokazać. Według jednego z przewodników z 2026 roku przy zjeździe nie ma kontroli.
Policja liczy też osoby w każdym aucie. Przewodnik z 2024 roku podaje maksymalnie 6 osób na auto, a przewodnik z 2026 roku 6–7 osób, ale oficjalnego limitu nie znaleźliśmy. Nigdy nie przewoź więcej osób, niż auto ma miejsc. Jeśli to zrobisz, zgodnie z naszymi warunkami nie obowiązuje maksymalna kwota żadnego pakietu: płacisz pełny koszt szkód w aucie i zwracasz wszystko, czego ubezpieczyciel zażąda w ramach regresu za szkody wyrządzone innym osobom.
Nie znaleźliśmy żadnej opłaty za przejazd drogą lub przez posterunek ani wymogu zezwolenia (listopad 2026). Opłata za wstęp i zezwolenie dotyczą rezerwatu krajobrazowego Al Jabal Al Akhdar (Al Jabal Al Akhdar Scenic Reserve) na północnym skraju płaskowyżu; więcej piszemy niżej, w części o biwakowaniu.
Droga na Jebel Akhdar: nachylenie, roboty drogowe i zjazd
Droga D518 wspina się od posterunku na płaskowyż, a kończy się na parkingu nad Wadi Bani Habib. Tę dolinę z opuszczoną wioską zwiedza się pieszo. Od posterunku do Sayh Qatnah jest 27,7 km, czyli 40–45 minut jazdy.
Na całej długości jest asfalt, ale droga jest stroma. Na pierwszych 12 km wznosi się o około 1240 m, przy średnim nachyleniu około 10%, a potem łagodniej aż do najwyższego punktu na wysokości około 2115 m, jakieś 19 km za posterunkiem. Szacunki dla najbardziej stromych odcinków się różnią: według naszych obliczeń najbardziej stromy kilometr ma około 14%, a według jednego z przewodników z 2026 roku nachylenie miejscami dochodzi do 12%. Na podstawie danych z mapy policzyliśmy, że droga ma kilkanaście lub więcej ciasnych serpentyn; prawie wszystkie leżą między około 3,5 a 10 km za posterunkiem.
Pod koniec marca 2026, po ulewnym deszczu, woda powodziowa uszkodziła odcinek drogi pod górę i zamknięto jeden pas ruchu; nie znaleźliśmy informacji o jego ponownym otwarciu. W maju 2026 trwały prace w kilku miejscach, gdzie drogę przecinają koryta spływu wody po ulewach: na drodze pod górę i na drodze do parkingu przy Wadi Bani Habib, które zwiedza się pieszo. W lipcu 2026 ministerstwo transportu wymieniło prace remontowe w Al Jabal Al Akhdar wśród projektów, które przygotowywało do rozpoczęcia w drugiej połowie roku. Licz się z zamkniętymi pasami ruchu i objazdami.
Poniżej podjazdu droga z Izki przez Birkat al Mawz do Nizwy jest przebudowywana na drogę dwujezdniową (w lipcu 2026 zaawansowanie prac wynosiło 33%, a zakończenie zaplanowano na 2029 rok). Bieg trailowy Oman by UTMB odbędzie się od 10 do 12 grudnia 2026, a jego miasteczko biegowe stanie w Birkat al Mawz. Organizatorzy ostrzegają w FAQ, że w czasie zawodów niektóre drogi mogą być zamknięte lub dostępne z ograniczeniami.
Najniebezpieczniejszy jest zjazd. Przy drodze są awaryjne pasy hamowania dla aut, którym zawiodły hamulce, i zdarzało się, że kierowcy musieli z nich korzystać. W sierpniu 2025 trzy osoby zginęły, gdy auto wracające z góry uderzyło w zbocze. Obrona Cywilna podała, że hamulce auta nie zadziałały na czas. Jeden z jej funkcjonariuszy dodał, że według wstępnej oceny kierowca nie zdawał sobie sprawy, że zbliża się do ostrego, stromego zakrętu; wszczęto dochodzenie. Policja ostrzegała w 2018 roku, że zjazd bez niskiego biegu i napędu na cztery koła prowadzi do awarii hamulców.
- Zjeżdżaj na niskim biegu (L albo tryb ręczny w automacie) i hamuj krótkimi, zdecydowanymi naciśnięciami pedału. Nie wiesz, jak włączyć niski bieg albo czy przy zjeździe używać napędu na cztery koła? Zapytaj nas przy odbiorze.
- Unikaj tej drogi podczas ulewy, mgły lub gęstych chmur. Po ulewach mogą spadać kamienie, a 16 kwietnia 2024 z powodu mgły i deszczu zamknięto drogi na Jebel Akhdar w obu kierunkach. Jeśli Królewska Policja Omanu ostrzega przed jazdą tą drogą, nie wjeżdżaj na nią: zgodnie z naszymi warunkami za szkody spowodowane burzą lub powodzią na drodze objętej ostrzeżeniem policji płacisz pełny koszt.
- Zatankuj w Nizwie lub w Birkat al Mawz. Na płaskowyżu jest jedna stacja paliw, Al Maha w Sayh Qatnah, a jej godzin otwarcia nie znaleźliśmy (listopad 2026).
- W nagłym wypadku dzwoń pod 9999. Ministerstwo Zdrowia wymienia lokalny szpital na górze (październik 2026); szpital, do którego kieruje się pacjentów z regionu, jest w Nizwie.
- Po każdej kolizji, nawet ze spadłym kamieniem lub ze zwierzęciem, i po dachowaniu zadzwoń na policję pod 9999 i do nas pod +968 7771 0110: bez protokołu policyjnego maksymalna kwota z twojego pakietu nie obowiązuje. Przebita opona, odprysk od kamienia na szybie albo mała rysa lub wgniecenie bez udziału innych osób nie wymagają protokołu policyjnego: wyślij nam zdjęcia przez WhatsApp w ciągu 24 godzin. W razie awarii zadzwoń albo napisz do nas na WhatsApp pod ten sam numer.
Jebel Akhdar: co zobaczyć i co robić na płaskowyżu Saiq
Saiq (także Sayq lub Seeq) to nazwa płaskowyżu i jednej z leżących na nim wiosek. Główne miasteczko, Sayh Qatnah (także Saih Qatnah lub Saih Katenah), jest nowoczesne i rozległe. Ma stację paliw, proste sklepy spożywcze, kawiarnie i kilka bankomatów, ale nie ma dużego supermarketu (stan na sierpień 2026), więc wszystko poza podstawowymi zakupami przywieź z Maskatu lub z Nizwy. W małych wioskach przyda się gotówka.
Stare wioski Al Aqur (także Al Aqr), Al Ayn (także Al Ain), Ash Shirayjah (także Al Shuraijah) i wioska Saiq przycupnęły na krawędzi wąwozu, nad swoimi tarasowymi ogrodami. To zamieszkane wioski: ubieraj się skromnie, pytaj o zgodę, zanim zrobisz komuś zdjęcie albo wejdziesz na teren prywatny, i nie zrywaj owoców z drzew.
- Przejdź ścieżką przez wioski z Al Aqur do wioski Saiq albo zejdź do opuszczonej wioski w Wadi Bani Habib, które zwiedza się pieszo: opis tras znajdziesz niżej.
- W sezonie róż (od końca marca do kwietnia) zobacz ogrody różane, głównie w Al Ayn, Ash Shirayjah, Saiq i Al Qashaa, i przyjrzyj się destylacji wody różanej w Bait Al Sharaf w Al Aqur. Bait Al Sharaf to odrestaurowany dom, w którym działa muzeum, otwarte dla zwiedzających (stan na 2026), a z jego kawiarni widać tarasy. Nie znaleźliśmy opublikowanych godzin otwarcia ani cen wstępu (listopad 2026).
- Diana's Point, nazwany tak na pamiątkę wizyty księżnej Diany, leży na terenie resortu Anantara. Dwa przewodniki z 2026 roku wskazują bezpłatny punkt widokowy z podobną panoramą tuż za terenem hotelu, przy restauracji Layali Al Jabal.
- Al Suwgra (także Al Sogara), starą wioskę przyklejoną do skalnej ściany, poleca kilka przewodników z 2026 roku; dwa z nich podają godziny otwarcia od 9:00 do 16:00. Od parkingu na końcu 4,5-kilometrowego szutrowego szlaku idzie się do niej 15–20 minut, ścieżką nad stromymi urwiskami. Według naszego naniesienia na mapę wioska, parking i mniej więcej ostatnie 2 km szlaku leżą w rezerwacie krajobrazowym, gdzie wolno jeździć tylko drogami i szlakami dopuszczonymi przez Urząd Ochrony Środowiska (Environment Authority). Przed wyjazdem uzyskaj zezwolenie na wstęp do rezerwatu i zapytaj urząd, czy możesz pojechać tym szlakiem (zobacz niżej część o biwakowaniu). Jedź nim tylko za dnia i tylko wtedy, gdy urząd się zgodzi.
- Od sierpnia kupuj granaty na przydrożnych straganach z owocami.
Trekking na Jebel Akhdar: szlak przez wioski (W18b) i pieszo do Wadi Bani Habib
Szlak przez wioski, w większości przewodników oznaczony jako W18b, prowadzi starymi ścieżkami przez około 4 km w jedną stronę, z Al Aqur przez Al Ayn i Ash Shirayjah do wioski Saiq. Biegnie na wysokości około 1900 m, ma dużo schodów i kilka skalistych odcinków. Wracasz tą samą drogą: zarezerwuj 3–5 godzin na przejście tam i z powrotem i wyrusz na tyle wcześnie, by wrócić przed zachodem słońca. Jeden z przewodników z 2026 roku proponuje parking obok Al Aqur, oznaczony w Mapach Google jako „Parking for hike through local villages”.
W 2026 roku pierwszy odcinek o długości 2,4 km, z Al Aqur przez Al Ayn do Ash Shirayjah, jest przebudowywany na Szlak Trzech Wiosek (Three Villages Trail). W ramach prac powstają kamienna nawierzchnia, miejsca odpoczynku, punkty widokowe, ogrodzenie ochronne i nowe oznakowanie. W kwietniu 2026 szlak był gotowy w 90%, a zakończenie prac zaplanowano na koniec 2026 roku, więc licz się z robotami na trasie. Przewodniki opisują oznaczenia szlaku jako żółto-biało-czerwone malowane znaki (2022) albo malowane flagi lub zielone kropki (2026).
Wadi Bani Habib, zieloną dolinę z opuszczoną wioską, której domy zbudowano z suszonej cegły i kamienia, zwiedza się pieszo. Mały parking na końcu drogi, około 10 km za Sayh Qatnah, ma około 10 miejsc: jeśli wzdłuż drogi stoją już auta, zaparkuj wcześniej, nie dojeżdżając do parkingu. Stamtąd w dół prowadzi około 200 nierównych schodów, a do pierwszych ruin idzie się około 10 minut; do wioski po drugiej stronie dochodzi się pieszo przez suche koryto wadi. Nie ma tu barierek, więc trzymaj dzieci blisko siebie i nie wchodź do rozpadających się domów. Zarezerwuj na to godzinę lub więcej i nie schodź w dół podczas ulewy ani po niej, ani wtedy, gdy jest zapowiadana. Według przewodnika zaktualizowanego w listopadzie 2026 przy parkingu są bezpłatne toalety kucane.
Kiedy jechać na Jebel Akhdar: róże, pogoda i granaty
Najlepsza pora zależy od tego, po co przyjeżdżasz: róże kwitną od końca marca do kwietnia, a granaty dojrzewają od sierpnia i najlepsze są we wrześniu. Od października do kwietnia dni są na tyle chłodne, że sprzyjają długim wędrówkom, choć noce od listopada do lutego bywają mroźne. Na wysokości około 2000 m na płaskowyżu jest o mniej więcej 10–15 °C chłodniej niż na wybrzeżu. Warunki na wybrzeżu i na pustyni opisujemy w przewodniku o pogodzie w Omanie miesiąc po miesiącu.
- Róże: róże damasceńskie kwitną od połowy lub końca marca, a szczyt kwitnienia przypada na kwiecień; według różnych źródeł sezon kończy się między połową kwietnia a końcem maja. Festiwal róż trwa od końca marca do połowy kwietnia (w 2026 roku zaczął się 30 marca); do listopada 2026 nie opublikowano terminów na 2027 rok.
- Zima: od grudnia do lutego średnie maksima w Saiq wynoszą około 12–14 °C, a minima około 4–6 °C (dane z lat 1979–1990). Noce bywają mroźne: w grudniu 2025 w Saiq zanotowano −0,1 °C, a rekord zimna to −3,6 °C (styczeń 1983).
- Wiosna i jesień: w marcu i kwietniu w Saiq jest średnio około 17–21 °C w dzień i 10–13 °C w nocy. W październiku średnio około 21 °C w dzień i 13 °C w nocy, w listopadzie około 16 °C i 7 °C.
- Lato: od maja do września maksima wynoszą tylko około 24–28 °C, a w nocy jest około 16–20 °C. Letni festiwal przyciąga tłumy: w 2026 roku trwał od 15 lipca do 29 sierpnia i odwiedziło go ponad 300 000 osób. Granaty zbiera się od lipca lub sierpnia (w 2026 roku zbiory trwały już 2 sierpnia), najwięcej jest ich we wrześniu, a sezon kończy się między końcem września a listopadem.
- Deszcz: około 316 mm rocznie, najwięcej w lutym, marcu i sierpniu. 25 marca 2026 po ulewnym deszczu i gradzie woda popłynęła w kilku wadi, w tym w Wadi Bani Habib: wadi zwiedzaj tylko pieszo i nigdy podczas ulewy ani po niej, ani wtedy, gdy jest zapowiadana.
Biwakowanie na Jebel Akhdar i zezwolenie na wstęp do rezerwatu
Poza rezerwatem krajobrazowym Al Jabal Al Akhdar (zobacz niżej) biwakowanie na dziko na terenach publicznych jest powszechne i bezpłatne. Przewodniki z lat 2024–2026 opisują je jako dozwolone; jeden z przewodników z 2026 roku podaje, że bezpłatnie można biwakować w wyznaczonych miejscach, ale żadnego nie wymienia. Nie znaleźliśmy oficjalnego przepisu, który by na to wprost pozwalał lub tego zabraniał (listopad 2026). Popularne miejsca leżą na północny zachód od wioski Saiq, w stronę hotelu Alila. Przewodnik z 2026 roku opisuje też pole biwakowe z toaletami, zadaszeniami piknikowymi i parkingiem, oznaczone w Mapach Google jako „Camping Area Al-Jabal Al-Akhdhar”; według naszego naniesienia na mapę leży ono poza rezerwatem.
Rezerwat krajobrazowy, który portal gov.om nazywa rezerwatem przyrody, a artykuł prasowy z 2019 roku ostoją, nie obejmuje całej góry. Według naszego naniesienia na mapę współrzędnych granicy z dekretu królewskiego 80/2011 rezerwat o powierzchni 122 km² to pas wzdłuż północnego skraju płaskowyżu. Jego zarys w OpenStreetMap, oparty na otwartych danych ministerstwa, przesuwa granicę o około 1 km bliżej Sayh Qatnah. Według obu zarysów rezerwat zaczyna się około 3–4 km od centrum miasteczka, ale tylko około 1,3–2,4 km od hotelu Jabal Al Akhdar, na północny wschód od centrum. Wioski na krawędzi wąwozu leżą około 3 km lub dalej od jego granicy, a od hotelu Alila rezerwat zaczyna się nieco ponad 1 km na północ. Dekret nie podaje, w jakim układzie współrzędnych zapisano punkty granicy, więc linia może być przesunięta także o kilkaset metrów. W 2025 roku UNESCO uznało też Al Jabal Al Akhdar za rezerwat biosfery; opisane niżej zasady dotyczą rezerwatu krajobrazowego.
Według stanu na 2026 rok za wstęp do rezerwatu pobierana jest opłata, a biwakowanie lub nocowanie w nim bez zezwolenia jest zabronione (decyzja ministerialna 20/2019). Strona Urzędu Ochrony Środowiska poświęcona zezwoleniom (sprawdzona 7 listopada 2026) podaje opłaty dla obcokrajowców. Osoba dorosła płaci OMR 5 za dzień albo OMR 10 z noclegiem, a dziecko poniżej 16 lat OMR 1 za dzień albo OMR 5 z noclegiem. Portal gov.om (zaktualizowany 2 lipca 2026) pokazuje inną tabelę, tylko dla obywateli i rezydentów (OMR 3 dla dorosłego rezydenta). Wniosek składasz i płacisz na stronie urzędu, ea.gov.om. Jeśli masz pytanie albo nie możesz złożyć wniosku online, zadzwoń na infolinię urzędu pod numer 1991 albo napisz na WhatsApp pod +968 2440 4696 (listopad 2026).
W rezerwacie ognisko wolno rozpalić tylko w wyznaczonych miejscach i za zezwoleniem. Przepisy zakazują też wycinania lub palenia roślin, zbierania drewna na opał, jazdy poza drogami i szlakami dopuszczonymi przez urząd oraz wstępu poza dozwolonymi godzinami odwiedzin, a za ich złamanie grożą kary od OMR 50 do 200. Nie znaleźliśmy opublikowanych godzin odwiedzin (listopad 2026): zapytaj urząd przed wyjazdem.
Nie wchodź do rezerwatu i nie biwakuj w nim bez zezwolenia. Jeden z przewodników z 2026 roku nazywa pewien punkt widokowy najlepszym miejscem na biwak na całej górze: leży on na końcu 3,5-kilometrowego szlaku, około 10 km na północ od wioski Saiq w linii prostej. Według naszego naniesienia na mapę punkt widokowy leży już w rezerwacie, tuż przy jego granicy, podobnie jak ostatnie kilkaset metrów szlaku. Nie znaleźliśmy wykazu dróg i szlaków dopuszczonych przez urząd (listopad 2026). Jeśli urząd nie potwierdzi, że możesz przejechać ten odcinek, rozbij obóz sporo przed końcem szlaku, a do punktu widokowego dojdź pieszo, mając zezwolenie.
Na północ od hotelu Alila i od Sayh Qatnah oraz na wschód, w stronę wioski Al Manakhir, wypatruj tablic i ogrodzeń. Jeśli nie wiesz, gdzie zaczyna się rezerwat, zapytaj policjantów na posterunku, gdy będziesz przez niego przejeżdżać w drodze na górę, albo zapytaj w swoim hotelu. Poza rezerwatem nasze warunki pozwalają za dnia na jazdę po istniejących szlakach, ale nigdy po szlaku w wadi, przez wadi ani wzdłuż wadi: wadi zwiedza się pieszo. Jeśli nie masz pewności co do jakiegoś szlaku, zapytaj nas na WhatsApp, zanim nim pojedziesz.
- Rozbijaj obóz z dala od wiosek, farm, tarasów i terenów prywatnych, a nigdy w korycie wadi: wadi zwiedza się tylko pieszo. Parkuj na płaskim, gołym terenie, nie na roślinach, w bezpiecznej odległości od krawędzi urwisk i z zaciągniętym hamulcem ręcznym. Gotuj na kuchence gazowej, nigdy w namiocie ani na nim, i zabieraj śmieci ze sobą. Nie zbieraj drewna na opał: w Omanie wymaga to zezwolenia Urzędu Ochrony Środowiska (stan na 2026).
- Przywieź całą potrzebną wodę pitną: licz co najmniej 5 litrów na osobę dziennie.
- Zanim rozbijesz obóz, sprawdź ostrzeżenia omańskiej służby meteorologicznej (na met.caa.gov.om lub w jej aplikacji): burze nad górami mogą przynieść grad i porywy wiatru o prędkości 20–45 węzłów (około 37–83 km/h), jak przewidywało jedno z ostrzeżeń w maju 2025. Jeśli prognozy zapowiadają burze, przenocuj w hotelu lub pensjonacie.
- Namiot, również namiot dachowy, nie chroni przed piorunem. Jeep Wrangler też nie: każdy Wrangler, z twardym lub miękkim dachem, jest kabrioletem, a kabriolet nie daje ochrony nawet z założonym dachem. Auto chroni tylko wtedy, gdy ma metalowy dach, a okna są zamknięte. W czasie burzy zejdź z namiotu i schroń się w hotelu albo w innym solidnym budynku z instalacją elektryczną lub wodociągową, jeśli jest w pobliżu: zadaszenia piknikowe i szopy nie są bezpieczne. Jeśli nie zdołasz do niego dotrzeć, trzymaj się z dala od szczytów wzgórz i grzbietów, od samotnych drzew i ogrodzeń, a jeśli jest was kilka osób, rozproszcie się: to tylko nieznacznie zmniejsza ryzyko.
- Dojedź na biwak przed zachodem słońca, a jeśli dojeżdżasz do niego szlakiem, nie wyjeżdżaj przed wschodem słońca: nasze warunki pozwalają na jazdę w terenie, na przykład po szlakach, tylko za dnia. Według naszych obliczeń słońce zachodzi w Saiq około 17:45 w połowie października, około 17:25 od połowy listopada do połowy grudnia i znowu około 17:45 w połowie stycznia. Od połowy lutego do połowy kwietnia zachodzi około 18:05–18:30, potem około 18:40 w połowie maja, 19:00 na początku lipca, 18:40 w połowie sierpnia i 18:15 w połowie września. Za grzbietem górskim ciemno robi się wcześniej. Od połowy listopada do połowy lutego słońce wschodzi około 6:20–6:50.
- Zimowe noce bywają mroźne. W zestawie są prześcieradła i poduszka dla każdej osoby, a śpiwory zapewniamy na życzenie: od listopada do marca poproś nas o nie przed wyjazdem. Spakuj ciepłe warstwy, czapkę i ciepłe skarpety. Jeśli chcesz nocować także gdzie indziej, zajrzyj do naszego przewodnika o biwakowaniu na dziko w Omanie.
Jebel Akhdar, Nizwa i Jebel Shams w jednej podróży
Obie góry łączy Nizwa: fort w Nizwie leży 57 km, czyli około godziny jazdy, od Sayh Qatnah. Z Sayh Qatnah do Al Khitaym, gdzie kończy się droga na Jebel Shams, jest około 137 km przez Nizwę i Al Hamra albo 144 km z postojem przy forcie w Nizwie: zaplanuj około 3 godzin jazdy, dłużej przy robotach drogowych. Na drodze na Jebel Shams nie ma posterunku 4x4, ale w 2026 roku są na niej odcinki szutrowe i roboty drogowe: zobacz nasz przewodnik o drodze na Jebel Shams. Od połowy listopada do połowy stycznia słońce zachodzi na krawędzi kanionu pod Jebel Shams około 17:25–17:45, a nasze warunki pozwalają na jazdę po bocznych szlakach odchodzących od tej drogi, tak jak na każdą jazdę w terenie, tylko za dnia. Zimą wyjedź z Jebel Akhdar mniej więcej do południa, a jeśli zatrzymujesz się w Nizwie, to wcześniej, żeby dotrzeć na biwak do połowy popołudnia.
Nie próbuj zmieścić obu gór w jednym dniu: na Jebel Akhdar przeznacz co najmniej jedną noc, a dwie, jeśli chcesz mieć cały dzień na wędrówki. Nasza trzydniowa górska pętla z Nizwą i Jebel Shams, około 620 km z Maskatu i z powrotem, obejmuje noc na każdym z płaskowyżów. Nasza tygodniowa podróż z Maskatu i 20-dniowa pętla do Salali i z powrotem obejmują jedną noc na Jebel Akhdar. Nasza 10-dniowa wielka pętla, dwutygodniowa podróż i miesięczna pętla obejmują dwie noce i cały dzień na wędrówki.
Wynajem 4x4 na Jebel Akhdar
Każde auto, które wynajmujemy, ma napęd 4x4. Nasze warunki najmu pozwalają na jazdę po drogach asfaltowych i górskich o każdej porze, także na Jebel Akhdar i Jebel Shams, a wyłącznie za dnia po istniejących szlakach, otwartych wydmach i plażach, tam gdzie pozwalają na to przepisy i lokalne znaki. Istniejący szlak to taki, którym pojazdy już jeżdżą i który widać w terenie: nigdy nie wytyczaj nowej trasy. Wadi zwiedza się pieszo: nigdy nie jedź korytem wadi ani szlakiem, który biegnie przez wadi lub wzdłuż niego, ale dojazd na parking przy wadi, skąd dalej idziesz pieszo, jest dozwolony. Nigdy nie wjeżdżaj do wody ani na zalaną drogę, a autem nie opuszczaj Omanu.
Jeep Wrangler 4-drzwiowy z namiotem dachowym dla 2 dorosłych kosztuje OMR 55 dziennie. Wrangler z większym namiotem rodzinnym (2 dorosłych i 2 dzieci albo 3 dorosłych; dostępny od 15 grudnia 2026) kosztuje OMR 65 dziennie. Toyota Land Cruiser Prado 2024 (dostępna od stycznia 2027), również z namiotem rodzinnym, kosztuje OMR 75 dziennie. Każde auto ma sztywny namiot dachowy i sprzęt biwakowy, w tym elektryczną lodówkę z osobną komorą zamrażarki i kuchenkę gazową. Opcjonalny namiot naziemny mieści 2 kolejne osoby (cena na zapytanie). Ceny zawierają 5% VAT, a minimalny okres wynajmu to 3 dni. Odbiór i zwrot na lotnisku w Maskacie albo w hotelu lub pod adresem w Maskacie są bezpłatne, między 8:00 a 20:00. Każdy kierowca potrzebuje krajowego prawa jazdy i paszportu, a także międzynarodowego prawa jazdy, jeśli Oman wymaga go przy prawie jazdy z twojego kraju (zapytaj nas o to przed rezerwacją). Minimalny wiek to 21 lat.
Każde auto ma ubezpieczenie OC w Dhofar Insurance, które nie pokrywa szkód w wynajętym aucie spowodowanych wypadkiem, pożarem ani kradzieżą. Za takie szkody maksymalną kwotę, jaką płacisz za jeden wypadek, określa pakiet ochrony: ogranicza on to, co jesteś nam winien, i nie jest ubezpieczeniem. Basic jest w cenie: maksymalnie OMR 500. Plus kosztuje OMR 5 dziennie: maksymalnie OMR 250. W pakietach Basic i Plus dachowanie lub wypadek bez udziału innego pojazdu kosztuje do OMR 1500, a za opony, szyby i podwozie płacisz według rzeczywistych kosztów. Full kosztuje OMR 12 dziennie: maksymalnie OMR 100, także przy dachowaniu; pakiet obejmuje do 2 opon i 1 przedniej szyby na jeden najem, a szkody w podwoziu wliczają się do tych OMR 100. Tam, gdzie nasze warunki nie pozwalają na jazdę, na przykład w terenie po zmroku, w wadi (wadi zwiedza się pieszo) lub w wodzie, nie obowiązuje maksymalna kwota żadnego pakietu: płacisz pełny koszt. Pełne zasady znajdziesz w naszej umowie najmu.
